Hipnotyzer: adaptacja bestsellerowego thrillera autorstwa duetu Alexander Ahndoril i Alexandra Coelho

2013-05-13 15:11

Komisarz Joona Linna (Tobias Zilliacus) prowadzi śledztwo w sprawie brutalnego zabójstwa. Z całej rodziny ocalał tylko nastoletni chłopak. Ponieważ jest w ciężkim stanie i nie można wydobyć od niego zeznań, Linna prosi o pomoc znanego psychiatrę Erika M. Barka (Mikael Persbrandt), przed laty eksperymentującego z hipnozą. Bark podejmuje wyzwanie, inicjując serię dramatycznych wydarzeń, które narażą na niebezpieczeństwo nie tylko samego psychiatrę, ale i jego najbliższych.  

„Hipnotyzer”, wybrany oficjalnym szwedzkim kandydatem do Oscara, to adaptacja bestsellerowego i wydanego w kilkudziesięciu krajach thrillera autorstwa pisarskiego duetu Alexander Ahndoril i Alexandra Coelho Ahndoril, podpisujących się wspólnym pseudonimem Lars Kepler, który zapoczątkował serię powieści o komisarzu Linnie. W przygotowaniu jest ekranizacja drugiej części cyklu - „Kontrakt Paganiniego” w reżyserii Kjella Sundvalla („Łowcy”).

SYNOPSIS

Komisarz Joona Linna próbuje nawiązać kontakt ze świadkiem brutalnego morderstwa, które miało miejsce na przedmieściach Sztokholmu. Świadkiem jest nastoletni syn zamordowanej rodziny, któremu udało się przeżyć masakrę, ale z powodu szoku nie jest w stanie opowiedzieć o tym, co się stało. Jego starsza siostra zaginęła w tajemniczych okolicznościach. Wszystko wskazuje na to, że ktoś chce zgładzić całą rodzinę, a komisarz Linna zaczyna się obawiać, że może być kolejną ofiarą mordercy. Walcząc z czasem i śledztwem, które utknęło w martwym punkcie, Linna postanawia namówić do współpracy hipnotyzera Erika Marię Barka, by wprowadził chłopca w stan hipnozy i spróbował wydobyć z niego jakiekolwiek informacje o przebiegu tragicznych wydarzeń. Erik Maria Bark łamie złożoną samemu sobie obietnicę, że już nigdy więcej nie będzie praktykował hipnozy i rozpoczyna śmiertelnie niebezpieczną podróż w głąb najmroczniejszych zakątków umysłu.

Scenariusz „Hipnotyzera” powstał na podstawie bestsellerowej książki pod tym samym tytułem, której autorem jest Lars Kepler. Książka została wydana w 2009 roku i w samej tylko Szwecji sprzedała się w ponad sześciuset tysiącach egzemplarzy. Została przetłumaczona na trzydzieści cztery języki i wydana w trzydziestu ośmiu krajach. „Hipnotyzer” jest pierwszą z planowanych ośmiu części serii kryminałów o komisarzu Joonie Linna. Wszystkie zostaną przeniesione na duży ekran. Druga część zatytułowana „Kontrakt Paganiniego” ukazała się w 2010 roku, a rok później trzecia - „The Fire Witness”. W 2010 roku Lars Kepler znalazł się w pierwszej dziesiątce najlepiej sprzedających się autorów powieści kryminalnych z ponad milionem sprzedanych egzemplarzy swoich książek w samej Szwecji. Prawa do dystrybucji ekranizacji jego książek zostały sprzedane do ponad trzydziestu krajów spoza Skandynawii. Reżyserem drugiej z planowanych adaptacji filmowych serii Keplera, „Kontraktu Paganiniego” będzie Kjell Sundvall.

REŻYSER O FILMIE

„Hipnotyzer” to oparty na wyrazistych postaciach thriller, który poruszył mroczne obszary mojej wyobraźni. Zawsze chciałem spróbować swoich sił w tym gatunku filmowym, ale nigdy wcześniej, odkąd pracuję w Stanach Zjednoczonych, nie pojawiła się taka okazja. Nie tego się ludzie po mnie spodziewają, więc nigdy nie byłem rozważany, jako potencjalny reżyser thrillera. Choć we wcześniejszych filmach poruszałem się w obrębie nieco bardziej delikatnej tematyki, nie czułem się zażenowany tworzeniem filmu, w którym jest wiele brutalności. Chciałem przedstawić tę historię w sposób uczciwy i wiarygodny oraz, jak zawsze, zobaczyć jak książkowi bohaterowie ożywają na ekranie.

Pierwsze czterdzieści lat mojego życia spędziłem w Sztokholmie, więc sądzę, że znam nieźle to miasto i mam nadzieję, że udało mi się wykreować je na nastrojowe tło tej historii. Tworząc moje filmy zawsze koncentrowałem się na bohaterach – „Hipnotyzer” nie jest wyjątkiem. Relacje pomiędzy członkami rodziny Erika są skomplikowane i dodają wrażliwości tej opowieści. Po dwudziestu pięciu latach pracy poza Szwecją nie mogłem się doczekać filmowego powrotu do ojczyzny.

Lasse Hallström

OBSADA

TOBIAS ZILLIACUS - Joona Linna

Tobias Zilliacus uczył się aktorstwa w Akademii Teatralnej w Helsinkach w latach 1991-1995. Po studiach grał w bardzo wielu spektaklach wystawianych przez teatry w Finlandii. Był również zaangażowany w teatr improwizowany, prowadził własną grupę teatralną i wyreżyserował kilka przedstawień. Ponadto, ma na kocie udział w wielu fińskich produkcjach telewizyjnych. Jedną z ostatnich jest thriller „Johan Falk: Orgaznizatsija Karayan” (reż. Richard Holm), który miał premierę w listopadzie 2012 roku.

Zilliacus zadebiutował na dużym ekranie w 2003 roku, w komedii familijnej „Sport ekstremalny” (reż. Johanna Vuoksenmaa), a rok później zagrał główną rolę w dramacie wojennym „Framom främsta lin jen” (reż. Åke Lindman). Inne filmy z jego udziałem to „Kukkia ja sidontaa” (reż. Janne Kuusi), „Toinen jalka haudasta” (reż. Johanna Vuoksenmaa), w którym wcielił się w pierwszoplanową postać umierającego ogrodnika oraz „Iris” (reż. Ulrika Bengts). Tobias Zilliacus jest aktorem dwujęzycznym, gra z powodzeniem w Finlandii i Szwecji.

MIKAEL PERSBRANDT - Erik Maria Bark

Mikael Persbrandt jest obecnie jednym z najbardziej znanych szwedzkich aktorów. Ma na koncie wiele pamiętnych ról teatralnych. Okres szczególnej aktywności w jego karierze scenicznej przypada na lata dziewięćdziesiąte, kiedy to grał w takich sztukach jak „Maria Stuart” w reżyserii Ingmara Bergmana. Zagrał w niezliczonych produkcjach telewizyjnych. Od 1997 roku wciela się w postać Gunvalda Larssona w co najmniej dwudziestu siedmiu filmach z serii o inspektorze Becku, słynnym bohaterze zekranizowanych powieści kryminalnych duetu pisarskiego Sjöwall-Wahlöö. Wystąpił również w wielu filmach kinowych, jak na przykład „Himlens hjärta” (reż. Simon Staho), „Uwiecznione chwile” (reż. Jan Troell), „W lepszym świecie” (reż.Susanne Bier) czy „Stockholm Östra” (reż. Simon Kaijser).

Był wielokrotnie nominowany do Złotych Żuków (Guldbagge), nagrody Szwedzkiego Instytutu Filmowego, by wreszcie otrzymać statuetkę dla najlepszego aktora pierwszoplanowego w 2009 roku za film „Uwiecznione chwile”. W 2005 roku został uhonorowany prestiżową nagrodą Ingmara Bergmana, a w 2011 był nominowany do Europejskiej Nagrody Filmowej za kreację w filmie „W lepszym świecie”. W latach 2012-2013 zagrał głównego bohatera w trzech kolejnych ekranizacjach powieści Jana Guillou o agencie szwedzkich służ specjalnych Hamiltonie. Miał okazję zaprezentować się szerokiej, międzynarodowej publiczności dzięki roli Beorna w wielkim przeboju Petera Jacksona „Hobbit: Niezwykła podróż” na podstawie książki J. R. R. Tolkiena

LENA OLIN - Simone

Lena Olin studiowała aktorstwo w Sztokholmskiej Akademii Teatralnej (Stockholms Dramatiska Högskola) w latach 1976-1979. Od 1980 roku do 1991 występowała w Królewskim Teatrze Dramatycznym w Sztokholmie, grając w takich sztukach, jak „Król Lear” w reżyserii Ingmara Bergmana. Grała również w spektaklach Brooklyn Academy of Music, na przykład w „Pannie Julii” i „A Dream Play” Augusta Strindberga. Przełomem w jej karierze filmowej okazała się główna rola w filmie Ingmara Bergmana „Po próbie” z 1984 roku. Udział w tym filmie zwrócił na nią uwagę międzynarodowej publiczności, co zaowocowało rolą Sabiny w ekranizacji powieści Milana Kundery „Nieznośna lekkość bytu” (reż. Philip Kaufman), która przyniosła jej nominację do Złotego Globu. Kolejnym krokiem na drodze do kariery był występ w towarzystwie Rona Silvera i Anjelici Houston w filmie „Wrogowie” (reż. Paul Mazursky )za tę rolę dostała nagrodę Gildii Nowojorskich Krytyków Filmowych dla najlepszej aktorki oraz nominację do Oscara i nagrody Ingmara Bergmana. Na małym ekranie można ją było oglądać w wysoko ocenianym przez krytyków serialu telewizji ABC „Agentka o stu twarzach”, w którym zagrała obok Jennifer Garner i Victora Garbera. Film odniósł ogromny sukces w Stanach Zjednoczonych i Europie, a Lenie Olin przyniósł nominację do nagrody Emmy dla najlepszej aktorki drugoplanowej.  

Ponadto, dorobek filmowy aktorki obejmuje role w takich filmach, jak: „Friends” (reż. Kjell-Åke Andersson), „Krwawy Romeo” (reż. Peter Medak), „Mr Jones” (reż. Mike Figgis), „Hamilton” (reż. Harald Zwart, William Aldridge), „Dziewiąte wrota” (reż. Roman Polański), „Czekolada” (reż. Lasse Hallström), „Wydział zabójstw Hollywood” (reż. Ron Shelton) i „Casanova” (reż. Lasse Hallström).

TWÓRCY

LARS KEPLER – pisarz

Lars Kepler to pseudonim artystyczny duetu szwedzkich pisarzy – Alexandra Ahndorila i jego żony Alexandry Coelho Ahndoril. Zanim połączyli siły pod egidą Larsa Keplera oboje mieli już spore doświadczenie pisarskie. Ich pseudonim jest hołdem dla nieżyjącego szwedzkiego pisarza Stiega Larssona, autora znanej na całym świecie sagi Millenium oraz renesansowego astronoma Johannesa Keplera, który odkrył supernovą nazwaną później jego imieniem. Gdy ukazało się pierwsze wydanie „Hipnotyzera”, nikt nie wiedział, kto kryje się pod pseudonimem. Pisarzom zależało na tym, by oddzielić ich wspólną twórczość od wcześniejszych, indywidualnych dokonań literackich. W 2009 roku media w Szwecji aż huczały od spekulacji na temat prawdziwej tożsamości autorów bestsellerowej książki. Gdy tabloid Aftonbladet opublikował tekst, w którym udowadniał, że są autorami „Hipnotyzera” para zrezygnowała z ukrywania się.

Pomysł na powieści kryminalne Larsa Keplera wziął się z wielkiego zamiłowania pisarzy do thrillerów filmowych. Przez niemal dwadzieścia lat para oglądała średnio jeden film tego gatunku dziennie. Ahndorilowie opisują proces powstawania ich wspólnych książek jako „kontrolowaną, kreatywną infekcję”. Obecnie pracują pełną parą nad kolejną powieścią Larsa Keplera. Do tej pory ukazały się trzy książki tworzące serię, której bohaterem jest komisarz Joona Linna: „Hipnotyzer” (2009), „Kontrakt Paganiniego” (2010) i „The Fire Witness” (2011). Planowanych jest kolejnych pięć części serii.

W okresie swojej indywidualnej twórczości Alexander Ahndoril napisał wiele sztuk scenicznych i opublikował dziewięć powieści, w tym „Reżysera” (2006) i „Dyplomatę” (2009). Alexandra Coelho Ahndoril napisała trzy powieści inspirowane postaciami historycznymi: „Stjärneborg” (2003) o słynnym astronomie Tycho Brahe, „Birgitta och Katarina” (2006) o świętej Brygidzie i „Mäster” (2009) - biografię Augusta Palmego, szwedzkiego socjaldemokraty. Alexandra pracowała również jako krytyk literacki w dziennikach Göteborgs-Posten i Helsingborgs Dagblad. Państwo Ahndoril są rodzicami trzech córek.

LASSE HALLSTRÖM - reżyser

Lasse Hallström to jeden z najbardziej znanych szwedzkich reżyserów, pracujący na stałe w Hollwood. Przełomem w jego karierze był film „Moje pieskie życie” (1985), który przyniósł mu w 1988 roku nominację do Oscara i zwrócił na niego uwagę publiczności i krytyków na wielu międzynarodowych festiwalach, na których był prezentowany. W ciągu ostatnich dwudziestu lat pracował w Hollywood, reżyserując takie niezapomniane i obsypane nagrodami filmy, jak „Co gryzie Gilberta Grape’a”, „Wbrew regułom”, czy „Czekolada”.

Hallström zainteresował się robieniem filmów bardzo wcześnie - w wieku dziesięciu lat nakręcił swój pierwszy amatorski film za pomocą kamery Super-8 swojego ojca. Profesjonalną karierę filmową rozpoczął w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku, gdy zaczął pracę dla szwedzkiej telewizji publicznej. W tamtym okresie wyreżyserował większość teledysków do przebojów ABBY, przyczyniając się do niezwykłego sukcesu tej legendarnej grupy. Swoje pierwsze filmy – „En kille och en tjej” (1975), „Być ojcem”(1979), „Kogut” (1981) „Tva killar och en tjej” (1983) –  nie tylko reżyserował, ale również uczestniczył w pisaniu scenariuszy do nich i montażu. Ma na koncie ekranizacje uwielbianych książek dla dzieci  autorstwa Astrid Lindgren – „Dzieci z Bullerbyn” (1986) oraz „Dzieci z Bullerbyn: Nowe przygody” (1987).

Na rynku amerykańskim zadebiutował w 1991 roku filmem „Jedna runda”. Po nim przyszły kolejne: „Co gryzie Gilberta Grape’a” (1993), „Miłosna rozgrywka” (1995), „Wbrew regułom” (1999), „Czekolada” (2000), „Kroniki portowe” (2001), „Niedokończone życie” (2005), „Casanova” (2005), „Blef” (2006), „Mój przyjaciel Hachiko” (2009), „Wciąż ją kocham” (2010) oraz „Połów szczęścia w Jemenie” (2012).

BÖRJE HANSSON - producent

Börje Hansson został szefem produkcji w AB Svensk Filmindustri w 2009 roku. Wcześniej pracował jako dyrektor zarządzający i producent w Filmlance International, jednym z największych szwedzkich domów produkcyjnych, którego był też współzałożycielem. Hansson ma na koncie produkcję wielu filmów fabularnych 
i seriali telewizyjnych, jak na przykład „Ostatni kontrakt” (reż. Kjell Sundvall), „Facet z grobu obok” (reż. Kjell Sundvall), czy popularny serial kryminalny „Beck”.

PETER POSSNE - producent

Peter Possne jest założycielem powstałej w 1984 roku firmy Sonet Film, która dorobiła się statusu wiodącego producenta filmowego na szwedzkim rynku. Possne 
i Sonet Film wyprodukowali wiele odnoszących sukcesy filmów, w tym „Łowcy” (reż. 
Kjell Sundvall), „Alla älskar Alice” (reż. Richard Hobert), „Jak w niebie” (reż. Kay Pollak), „Gdy zapada ciemność” (reż. Anders Nilsson) oraz „Gra” (reż. Ruben Östlund).

BERTIL OHLSSON - producent

Bertil Ohlsson jest szwedzkim producentem filmowym, który zrobił międzynarodową karierę. Od 1880 roku na stałe mieszka w Londynie. Jego imponujący dorobek producencki obejmuje, między innymi, takie dzieła, jak nagrodzony Oscarem film Milosa Formana „Amadeusz”; dramat, który zapoczątkował światową sławę Leny Olin „Nieznośna lekkość bytu” (reż. Philip Kaufman) i obsypany nagrodami film Lasse Hallströma „Co gryzie Gilberta Garpe’a”

PAOLO VACIRCA - scenarzysta

Paolo Vacirca w 2000 roku ukończył praktyki w agencji produkcyjnej i dystrybucyjnej Lloyda Kaufmana Troma Entertainment i od tego czasu pracuje jako scenarzysta filmowy. W latach 2006-2008 był scenarzystą i wydawcą programów w AB Filmarehn oraz Filmlance International, a następnie dołączył do zespołu AB Svensk Filmindustri. Jest autorem scenariuszy do filmów „Hotell Gyllene Knorren - Filmen” (2011)

Stockholm Love” - komedii romantycznej, do której zdjęcia rozpoczęły się w 2012 roku.

MATTIAS MONTERO - autor zdjęć

Mattias Montero urodził się i wychowywał w Sztokholmie. Ma na koncie wiele nagród branżowych i może się poszczycić współpracą z takimi artystami, jak Lykke Li, Swedish House Mafia, Snoop Dog, Jay-Z i Kanye West. „Hipnotyzer” to jego debiut operatorski w filmie fabularny. Jest autorem zdjęć do filmu „Faro” w reżyserii Fredrika Edfeldta.

THOMAS TÄNG - montażysta

Thomas Täng urodził się i wychowywał w centralnej części Szwecji. Do Sztokholmu przeprowadził się na początku lat siedemdziesiątych i rozpoczął pracę w Europa Film jako asystent Vica Kjellina. Dziś jest cenionym montażystą z czterdziestoletnim stażem pracy. W 1997 roku zmontował swój pierwszy z siedemnastu odcinek serialu „Beck”. Inne produkcje z montażem jego autorstwa to: „Chez Nous” (reż. Jan Halldoff), „Inter Rail” (reż. Birgitta Svensson), „Facet z grobu obok” (reż. Kjell Sundvall), „Niewidzialna Elina” (reż. Klaus Härö) oraz „Jak w niebie” (reż. Kay Pollak).

SEBASTIAN AMUNDSEN - montażysta

Sebastian Amundsen pochodzi z północnej Szwecji. Karierę filmową rozpoczął w 1997 roku, pracując jako asystent montażysty Thomasa Tänga. Od tego czasu był zaangażowany w kilka produkcji telewizyjnych - był montażystą serialu „Maria Wern”, dziewięciu odcinków serii kryminalnej „Beck” oraz filmu „Facet z grobu obok” (reż. Kjell Sundvall).

LASSE WESTFELT - scenograf

Lasse Westfelt ma imponujące doświadczenie zawodowe - był scenografem w niezliczonej ilości szwedzkich filmów i stworzył wiele niezapomnianych projektów scenograficznych. U początków swojej kariery, w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, pracował jako rekwizytor i asystent scenografa przy produkcji seriali telewizyjnych „Bracia Lwie Serce” i „Madika” na podstawie uwielbianych książek Astrid Lindgren. Od 1980 roku pracował jako samodzielny scenograf przy takich filmach, jak „Dzieci z Bullerbyn” (reż. Lasse Hallström), „Dzieci z Bullerbyn: Nowe przygody” (reż. Lasse Hallström), „Muzyka popularna z Vittuli” (reż. Reza Bagher) oraz serialu kryminalnym „Beck”. Ponadto ma w swoim dorobku filmowym następujące tytuły: „Kogut” (reż.Lasse Hallström), „Rasmus i włóczęga” (reż. Olle Hellbom), „Moje pieskie życie” (reż. Lasse Hallström), „Lotta z Ulicy Awanturników” (reż. Johanna Hald), „Lotta 2 - Lotta flyttar hemifrån” (reż. Johanna Hald) oraz „Co za życie” (reż. Colin Nutley).

KARIN SUNDVALL - kostiumolog

Pochodząca z północnej Szwecji Karin Sundvall pracuje jako kostiumolog od ponad dwudziestu pięciu lat. Po ukończeniu szkoły projektowała kostiumy zarówno na potrzeby teatru, jak również kina oraz telewizji. W 2012 pracowała na planie filmu Stephana Apelgrena „Eskil and Trinidad”, którego światowa premiera zaplanowana jest na wiosnę 2013 roku. Jesienią 2012 zaprezentowała swoje dotychczasowe prace na wystawie w The Art Hall w Luleå. Jest autorką kostiumów do filmów „Łowca” (reż. Kjell Sundvall), „Adam & Eva” (reż. Måns HerngrenHannes Holm), „Facet z grobu obok” (reż. Kjell Sundvall), „ Muzyka popularna z Vittuli” (reż. Reza Bagher) oraz „Łowcy 2” (reż. Kjell Sundvall).

JENNY FRED - charakteryzatorka

Jenny Fred pochodzi ze Szwecji. Pracuje jako charakteryzatorka przy produkcjach kinowych i telewizyjnych od 1998 roku. W swoim dorobku filmowym ma takie tytuły, jak: „Templariusze: Miłość i krew” oraz „Arn: Riket vid vägens slut” – oba na podstawie popularnych powieści Jana Guillou i w reżyserii Petera Flintha; „Millenium: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet” (reż. Niels Arden Oplev), „Millenium: Dziewczyna, która igrała z ogniem” (reż. Daniel Alfredson) i „Millenium: Zamek z piasku, który runął” (reż. Daniel Alfredson) - wszystkie na podstawie bestsellerowej sagi Stiega Larssona; „Amerykanin” (reż. Anton Corbijn) oraz amerykański remake pierwszej części sagi Millenium, „Dziewczyna z tatuażem” (reż. David Fincher).

OSCAR FOGELSTRÖM - kompozytor

Oscar Fogelström urodził się w 1975 roku w Uppsali. Obecnie mieszka w Sztokholmie i pracuje jako kompozytor, twórca aranżacji i producent muzyczny. Współpracował z wieloma artystami z Szwecji z zza granicy. Komponuje również muzykę do reklam telewizyjnych takich uznanych marek, jak Coke Zero, Reebok, Canon, czy IKEA.

EKRANIZACJA ŚWIATOWEGO BESTSELLERA

Lars Kepler

Hipnotyzer

Data premiery: 13 maja

Przekład z języka szwedzkiego Marta Rey-Radlińska

W środku grudniowej nocy psychiatrę Erika Marię Barka budzi telefon ze sztokholmskiego szpitala. Komisarz kryminalny Joona Linna prosi go o pilną pomoc – leczenie nieprzytomnego pacjenta, który doświadczył poważnego urazu. Ma nadzieję, że za pomocą hipnozy Erik będzie mógł komunikować się z chłopcem, umożliwiając policji przesłuchanie go. Dzięki temu może uda się ustalić, kto brutalnie zamordował jego rodziców i młodszą siostrę, a następnie znaleźć i ocalić starszą siostrę, zanim będzie za późno.


Jednak od ostatniego razu, gdy Erik praktykował hipnozę, minęło dziesięć lat, a psychiatra obiecał sobie, że nigdy do tego nie wróci. Powracające bolesne wspomnienia z tamtego czasu sprawiają, że decyduje się odmówić policji swojej pomocy.

Gdy w końcu daje się jednak przekonać, zostaje uruchomiona seria nieprzewidzianych zdarzeń…

„Kepler nie tylko tworzy ciekawą intrygę kryminalną, ale również stawia pytania dotyczące roli psychologii w świecie fundującym nam coraz więcej traum. Do tego dodaje jeszcze przewrotną grę z wzorcem kryminału skandynawskiego. Znakiem firmowym są tam fabuły opowiadające o zbrodniach, których ofiarami są dzieci. W „Hipnotyzerze” zaś to właśnie dzieci i nastolatki okazują się „odrażający, brudni, źli”.”

Robert Ostaszewski, „Polityka”

 

Hipnotyzer to rzadki okaz: szwedzki thriller na wysokim międzynarodowym poziomie, mogący poszczycić się inteligentną, efektowną i zaskakującą fabułą. Zręczna, wyrafinowana i fascynująca narracja, mocny, przekonujący, wyrazisty język.”

„Kristianstadsbladet”

„Kepler celuje w ukazywaniu, w jaki sposób małe pomyłki mogą doprowadzić do ogromnych katastrof… Tak jak kobiety w jego powieści, ja również zakochałam się w fińskim komisarzu kryminalnym Joona Linna.”

„Amelia”

„W „Hipnotyzerze” nie ma żadnych przerw. Powieść pędzi z maksymalną prędkością.”

„Tidningen Kulturen”

„Lars Kepler napisał świetną powieść detektywistyczną, zapierający dech w piersiach thriller, który odkrywa wiele nieprzyjemnych stron psychiki ludzkiej. Otwiera drzwi do ludzkiej otchłani. I czyni to w sposób, któremu nie można się oprzeć.”

„Borås Tidning”

„Współczesna hybryda thrillera, powieści detektywistycznej i powieści grozy. To Lars Norén, Lars von Trier i kilka fanatycznych szwedzkich feministek w jednym - delikatnie mówiąc.” „Berlingske Tidende”

Pod pseudonimem „Lars Kepler” kryje się para znanych szwedzkich pisarzy: Alexander Ahndoril i Alexandra Coelho Ahndoril. Hipnoty­zer jest pierwszą książką z planowanej serii kryminalnych powieści z komisarzem Jooną Linną w roli głównej. W Polsce nakładem Czar­nego ukazał się już drugi tom z serii: Kontrakt Paganiniego (2012).

O Wydawnictwie:

Wydawnictwo Czarne powstało w 1996 roku i jest prywatną, niezależną oficyną wydawniczą. Specjalizujemy się w literaturze faktu, literaturze podróżniczej, eseistyce, współczesnej prozie polskiej i światowej, które wydajemy w kilkunastu seriach (m.in. Reportaż, Sulina, mikrokosmos/makrokosmos, Przez Rzekę, Esej, Orient Express, Linie Krajowe, Proza Świata, Lilith, Dolce Vita, Ze Strachem, Historia/Historie oraz najnowsze Z Domem oraz Menażeria).

Nasi autorzy to m.in. Andrzej Stasiuk, Herta Müller, Jurij Andruchowycz, Martin Pollack, Swietłana Aleksijewicz, Mariusz Szczygieł, Jacek Hugo-Bader.

Książki Czarnego ukazują się również w formie audio i e-booków.

Materiały: kino Świat



Wpisz swoją opinię:

Przepisz tekst z obrazka: Obraz CAPTCHA
Podpis:
Opinie:
Ten artykuł nie posiada jeszcze żadnych opinii.