Czarnoksiężnik z Oz Powrót Dorotki: stworzona za 70 milionów dolarów kontynuacja powieści Lymana Franka Bauma

2014-05-26 23:52

Czarnoksiężnik z Oz: Powrót Dorotki” to stworzona za 70 milionów dolarów kontynuacja niezapomnianej powieści Lymana Franka Bauma. W oryginalnej wersji językowej bohaterom głosów użyczyła plejada hollywoodzkich sław, wśród których znaleźli się m.in. nominowany do Oscara Dan Aykroyd, zdobywca trzech Złotych Globów – Kelsey Grammer, dwukrotnie nominowani do tej nagrody: Patrick Stewart i gwiazda „Glee” Lea Michele oraz laureaci Emmy – Martin Short i James Belushi. Muzykę do „Czarnoksiężnika” skomponował zaś sam Bryan Adams, trzykrotnie nominowany do Oscara!

W polskiej wersji filmu Dorotka przemówi głosem Anny Cieślak, która niedawno popisowo zagrała swoją imienniczkę – księżniczkę Annę w najbardziej kasowej animacji wszech czasów – disnejowskiej „Krainie lodu”. Partnerują jej: wesoła ekipa z Kabaretu Ani Mru-Mru – jako trio Tchórzliwy Lew, Blaszany Drwal i Strach na wróble, niezawodnie zabawny Cezary Żak, użyczający głosu sowie o wielkim sercu i jeszcze większych gabarytach oraz niekwestionowany król Julian polskiego dubbingu, czyli Jarosław Boberek w roli filmowego czarnego charakteru – podstępnego Błazna, brata Złej Czarownicy z Zachodu.

Chociaż od powrotu Dorotki z Oz minęła zaledwie chwila, na dziewczynkę czeka już kolejna przygoda. Wezwana przez przyjaciół – Stracha na wróble, Tchórzliwego Lwa i Blaszanego Drwala, ponownie przenosi się do zaczarowanej krainy. Na miejscu odkrywa, że pod jej nieobecność władzę nad Oz przejął brat Złej Czarownicy z Zachodu – złośliwy i przebiegły Błazen. Jedyną osobą zdolną powstrzymać złoczyńcę jest Dorotka. Aby tego dokonać, dzielna dziewczyna będzie musiała udać się w daleką podróż do Szmaragdowego Grodu. Zanim tam dotrze i zmierzy się z Błaznem, przeżyje mnóstwo przygód, spotka starych znajomych oraz zupełnie nowych, zaskakujących sojuszników.

OPISY POSTACI

DOROTKA (Lea Michele/Anna Cieślak)

Współczesna wersja bohaterki, którą w filmie z 1939 roku zagrała Judy Garland. Dorotka jest sympatyczna, szczera i prostolinijna; posiada wszystkie zalety, które charakteryzują jej najbliższych przyjaciół z Krainy Oz – bystry umysł, szczere serce i odwagę. Wrodzona energia i potrzeba działania nie pozwalają dziewczynie siedzieć bezczynnie, gdy jej miasteczko zostaje zrujnowane po przejściu tornada. Dorotka próbuje znaleźć sposób na uratowanie swojego miasta i ludzi, którzy są jej bliscy. Początkowy smutek, gniew i poczucie bezradności szybko zostają zastąpione determinacją, by odmienić los. Dorotka postanawia działać i można mieć pewność, że jej się uda – nie dlatego, że jest cudotwórczynią, ale dlatego, że niezłomnie dąży do celu. To bohaterka, której nie sposób nie lubić.

BŁAZEN (Martin Short/Jarosław Boberek)

Błazen już jako młody chłopiec musiał służyć swojej siostrze, Złej Czarownicy z Zachodu, wiecznie niezadowolonej z jego popisów, niezależnie od tego, jak bardzo starał się ją rozbawić. Choć wyczyniał dzikie harce, tańczył, żonglował i dosłownie stawał na głowie, ta niezmiennie patrzyła na niego z pogardą. Po jej upadku, Błazen przejął magiczną miotłę i zyskał dzięki niej ogromną moc. Wreszcie poczuł się silny i zapragnął podporządkować sobie całą Krainą Oz. Jego sztuczki i oszustwa stawały się coraz bardziej podłe i niebezpieczne. Już nikt nie miał odwagi, żeby się z niego śmiać. Podczas gdy Błazen upajał się swoją władzą i słodką zemstą, Kraina Oz pogrążała się w mroku i zniszczeniu.

MARSZAŁEK PIANKA (Hugh Dancy/Wojciech Machnicki)

Trudno o słodszą postać niż zrobiony z cukru Marszałek Pianka. Jest osobą niezwykle wierną i lojalną, ale nie potrafi samodzielnie podejmować decyzji, potrzebny mu dowódca. Jako zasłużony żołnierz zawsze podlegał czyimś rozkazom, więc jest przyzwyczajony do wojskowego porządku i tego, że ktoś mu mówi co ma robić. Obecnie ma spory problem z poradzeniem sobie ze sprzecznymi rozkazami swoich nowych przełożonych: Dorotki i Porcelanowej Księżniczki. W trakcie podróży przez Krainę Oz, Marszałek Pianka będzie musiał nauczyć się, że czasami trzeba po prostu wziąć sprawy w swoje ręce. Troszcząc się o innych i dbając o ich bezpieczeństwo zyska pewność siebie i niezależność. Odkryje, że nawet postać z pianki może stać się twarda jak żelazo.

PORCELANOWA KSIĘŻNICZKA (Megan Hilty/Anna Sztejner)

Porcelanowa Księżniczka jest z pozoru krucha i delikatna, ale posiada niezłomną wolą. Jest urodzoną przywódczynią, zawsze wydaje rozkazy, występuje publicznie i roztacza wokół aurę pewności siebie. Ma wyjątkowo apodyktyczny charakter, który przystoi władcy, ale może się okazać bardzo uciążliwą cechą dla współtowarzyszy podróży. Jej rozkazy nie robią wrażenia na Dorotce, która jest dużo bardziej rozsądna i lepiej ocenia sytuację. Porcelanowa Księżniczka jest zirytowana – pierwszy raz ma do czynienia z kimś, kto się jej sprzeciwia. W dodatku Dorotka ma fatalny wpływ na Marszałka Piankę, który w innych okolicznościach byłby wprost idealnym poddanym. Porcelanowa Księżniczka trzyma wszystkich na dystans, ale tak naprawdę nie jest to spowodowane dumą, tylko obawą przed zranieniem. Zawsze spoczywała na niej odpowiedzialność za innych, więc nauczyła się skrywać własne emocje. Nowe okoliczności oraz Dorotka pozwolą zrozumieć Porcelanowej Księżniczce, że jej prawdziwe piękno kryje się wewnątrz, pod porcelanową powłoką. I że warto dać się poznać innym – zwłaszcza piankowemu przystojniakowi.

DREWNIAK (Patrick Stewart/Jan Kulczycki)

Kto by przypuszczał, że w wiekowym drzewie drzemie taka żądza przygód? Drewniany bohater oferuje swoją pomoc Dorotce i jej przyjaciołom. Ma im służyć jako środek transportu, ale z czasem okaże się, że odegra dużo większą rolę w ich przygodach.

SOWA MĄDRALEK (Oliver Platt/Cezary Żak)

Mądra sowa imponuje wszystkim swoimi rozmiarami oraz talentem do opowiadania historii, których zna całe mnóstwo. Uwielbia się nimi dzielić, wystarczy mu tylko zadać odpowiednie pytanie. Wielki gaduła, który ma zawsze ostatnie słowo. Jego największą słabością są słodycze: zrobi wszystko, żeby je zdobyć. Ma nieposkromiony apetyt i nie czuje potrzeby, żeby go choć trochę okiełznać. Pod wpływem Dorotki, po raz pierwszy, podejmuje śmiałą próbę rozwinięcia skrzydeł i zerwania się do lotu.

TCHÓRZLIWY LEW (Jim Belushi/Marcin Wójcik)

BLASZANY DRWAL (Kelsey Grammer/Waldemar Wilkołek)

STRACH NA WRÓBLE (Dan Aykroyd/Michał Wójcik)

Starzy przyjaciele Dorotki, znani z pierwszej części jej przygód. Gdy Krainie Oz zagraża niebezpieczeństwo, wzywają Dorotkę do powrotu do Szmaragdowego Miasta. Dzielnie staną u jej boku, starając się jak najlepiej wykorzystać swoje nowe umiejętności, ale Błaznowi Dorotka będzie musiała stawić czoła samodzielnie. Choć przeżyli wiele przygód i wyratowali się z wielu opresji, muszą jeszcze nauczyć się, jak współpracować, by osiągnąć wspólny cel.

GLINDA (Bernadette Peters/Joanna Domańska)

Glinda jest Dobrą Wróżką z Północy, całkowicie oddaną mieszkańcom Krainy Oz. To piękna i odważna czarodziejka o złotym sercu. Kiedy zły Błazen zagraża jej krainie, staje do walki z nim, ale nie udaje się jej uniknąć zastawionej pułapki. Dzięki mocy czarodziejskiej miotły Błaznowi udaje się schwytać Glindę, a tym samym przejąć władzę w Oz.

POLSKA OBSADA DUBBINGOWA

ANNA CIEŚLAK (Dorotka)

W 2004 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie. Jej debiutem na małym ekranie była rola Julii Gajewskiej w serialu „Glina” Władysława Pasikowskiego (2003-2004), a filmowym – rola Tesi Kluger w filmie  „Karol. Człowiek, który został papieżem” (2004). W tym samym roku dołączyła do obsady dramatu „Ono” Małgorzaty Szumowskiej, a w 2005 roku brawurowo zagrała pierwszoplanową rolę Marioli w polsko-luksemburskiej produkcji „Masz na imię Justine” Franco de Peny. Kreacja w tym filmie przyniosła jej wiele nagród w tym Nagrodę Prezydenta Gdyni za najlepszy debiut na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. W latach 2005-2006 związała się z serialem „Egzamin z życia”, a rok później – z telenowelą „Na dobre i na złe” (do 2007). Powróciła też do roli Julii w serialu „Glina” (2007-2008) i pojawiła się w obsadzie „Czasu honoru” (2008). Zagrała w komedii „Jak żyć?” Szymona Jakubowskiego i w „Generale Nilu” Ryszarda Bugajskiego (oba 2008) oraz wzięła udział w niezależnej produkcji Jacka Lusińskiego „Piksele” (2009). Kolejnym filmem z jej udziałem była adaptacja sztuki Aleksandra Fredry „Śluby panieńskie” w reż. Filipa Bajona (2010). Ostatnio mogliśmy usłyszeć ją w animowanym przeboju Disneya – „Kraina Lodu”. Anna użyczyła tam swojego głosu… Annie, jednej z głównych bohaterek.

JAROSŁAW BOBEREK (Błazen)

Urodził się w 1963 roku w Szczecinku. W 1990 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną we Wrocławiu. Od 2001 roku związany jest z Teatrem Studio; występuje też w Teatrze Praga w warszawskiej Fabryce Trzciny. Widzowie telewizyjni znają go przede wszystkim z roli posterunkowego w serialu „Rodzina zastępcza”. Jest etatowym głosem w polskich wersjach językowych wielu filmów animowanych. Wśród najpopularniejszych tytułów znajdują się: „Jeż Jerzy”, „Toy Story 3”, „Disco robaczki”, „Kung Fu Panda”, „Madagaskar 1 i 2”, „Sezon na misia”, „Skok przez płot”, „Shrek 2”, „Rybki z Ferajny”, „Gdzie jest Nemo” oraz wiele innych.

CEZARY ŻAK (Sowa Mądralek)

Urodził się w 1961 roku w Brzegu Dolnym. Jest absolwentem PWST we Wrocławiu. Przed kamerą debiutował w 1993 roku małą rolą w serialu „Czterdziestolatek – 20 lat później”. W latach 1990-95 występował w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, w latach 1995-96 w Teatrze im. Norwida w Jeleniej Górze. W latach 1997-2006 aktor Teatru Powszechnego w Warszawie. Na swoim koncie ma wiele ról zarówno telewizyjnych (seriale „Miodowe lata”, „Ludzie Chudego”, „Ranczo”), jak i kinowych: „Cwał” Krzysztofa Zanussiego, „Pułkownik Kwiatkowski” Kazimierza Kutza, czy „Kiler” Juliusza Machulskiego. Często użycza swojego głosu na potrzeby filmów animowanych, ostatnio pojawił się w obsadzie polskiego dubbingu do następujących tytułów: „Rycerz Blaszka. Pogromca smoków”, „Żółwik Sammy 2”, „Mniam!” i „Shrek Forever”.

KABARET ANI MRU-MRU (Tchórzliwy Lew – Marcin Wójcik; Blaszany Drwal – Waldemar Wilkołek; Strach na wróble – Michał Wójcik)

Kabaret powstał w 1999 roku, kiedy to odbyła się pierwsza próba, na której obecni byli wszyscy ówcześni wykonawcy: Joanna Kolibska, Grzegorz Tatara, Maciej Wojnarowski i Marcin Wójcik – pomysłodawca i założyciel. Niedługo potem do składu dołączył pianista Janusz Bronkiewicz. Premiera pierwszego programu odbyła się 1 grudnia 1999 roku w kawiarni artystycznej lubelskiego klubu Hades. W styczniu 2000 roku kabaret opuścili Grzegorz Tatara i Maciej Wojnarowski, a skład zespołu uzupełnił Michał Wójcik.

W tym czasie członkowie Ani Mru-Mru (z wyjątkiem pianisty Janusza Bronkiewicza) występowali również jako „Trio Dyszona”. W czerwcu 2000 roku kabaret opuszcza Janusz Bronkiewicz, a na jego miejsce zostaje przyjęty dźwiękowiec Waldemar Wilkołek.

W grudniu 2000 roku kabaret Ani Mru-Mru po raz pierwszy zostaje dostrzeżony na ogólnopolskim festiwalu (III Ogólnopolski Festiwal Kabaretów Studenckich „Wyjście z cienia” w Gdańsku), co zaczyna owocować nagrodami na tym i następnych festiwalach. W grudniu 2001 roku kabaret opuszcza Joanna Kolibska i od tej chwili skład Ani Mru-Mru tworzą Marcin Wójcik, Michał Wójcik i Waldemar Wilkołek. Występ w „Czarnoksiężniku z Krainy Oz: Powrocie Dorotki” nie jest ich debiutem w dubbingu. Wcześniej swoich głosów użyczali postaciom z filmów: „Biała i Strzała podbijają kosmos 3D”, „Mniam!” czy „Sklep dla samobójców”.

ORYGINALNA OBSADA DUBBINGOWA

LEA MICHELE (Dorotka)

Lea Michele Sarfati urodziła się w Nowym Jorku, jako córka pielęgniarki i właściciela delikatesów. Jej matka Edith jest katoliczką włoskiego pochodzenia, a ojciec, Marc jest żydem o hiszpańskich korzeniach. Dorastała w dzielnicy Tenafly, w New Jersey, gdzie uczęszczała do Tenalfy High School.  Zadebiutowała w wieku dziesięciu lat na Broadwayu rolą małej Cosette w musicalu „Nędznicy". Udany debiut zaowocował kolejnymi propozycjami teatralnymi – w 1998 roku aktorka zagrała w „Ragtime” i w „Skrzypku na dachu”.  W wieku czternastu lat, wystąpiła w roli Wendly w musicalu „Przebudzenie wiosny”. Za swoją kreację otrzymała nominację do nagrody Drama Desk. W 2009 roku zagrała Rachel Berry w głośnym serialu muzycznym telewizji FOX „Glee”. Jej rola została bardzo pochlebnie oceniona zarówno przez krytyków, jak i wielbicieli serialu; przyniosła też Michele nagrodę Satelity, nagrodę Amerykańskiej Gildii Aktorów Filmowych (SAG), dwie nagrody Teen Choice, dwie nagrody People’s Choice oraz nominacje do Złotego Globu i nagrody Emmy. W 2011 roku wystąpiła w komedii romantycznej „Sylwester w Nowym Jorku” (reż. Garry Marshall) i otrzymała kolejną nominację do nagrody Teen Choice.

MARTIN SHORT (Błazen)

Kanadyjsko – amerykański aktor, komik, pisarz, piosenkarz i producent. Na początku swojej kariery pracował w teatrze muzycznym i kabarecie. W 1982 roku rozpoczął pracę w SCTV Comedy Network, ale prawdziwym krokiem do sławy stał się angaż do popularnego programu NBC Saturday Night Live. Jego talent filmowy został zauważony dzięki roli w komediodramacie „Kawał kina” (reż. Christopher Guest) z 1989 roku. W jego dorobku aktorskim można znaleźć wspaniałe, pierwszo- i drugoplanowe kreacje w takich filmach jak „Ojciec panny młodej” (reż. Charles Shyer), „Marsjanie atakują!” (reż. Tim Burton), „Trójka uciekinierów” (reż. Francis Veber), „Szczęściarz” (reż. Nadia Tass), „Trzej Amigos” (reż. John Landis), „Z dżungli do dżungli” (reż. John Pasquin), czy „Interkosmos” (reż. Joe Dante).

HUGH DANCY (Marszałek Pianka)

Hugh Dancy to jeden z najbardziej utalentowanych aktorów brytyjskich młodego pokolenia. Urodził się w 1975 roku w Staffordshire, studiował literaturę angielską na Uniwersytecie w Oxfordzie. Jego matka Sarah to publicystka, a ojciec Jonathan jest pisarzem i profesorem filozofii na Readin University; ma dwójkę rodzeństwa – siostrę Kate i brata Jacka. Pierwsze kroki aktorskie stawiał w produkcjach telewizyjnych – wystąpił w serialach „Trial & Retribution”, „Dangerfield”, „Kavanagh QC” oraz „Cold Feet”.
W 1998 roku dostał tytułową rolę w filmie produkcji Hallmark/TNT „David Copperfield” (reż. Peter Medak), na podstawie powieści Charlesa Dickensa. W 2000 roku zagrał w dwóch filmach kostiumowych: „Pani Bovary” (reż. Tim Fywell) oraz „Młode szpady” (reż. Mario Andreacchio).

Inne filmy fabularne z jego udziałem to nominowany do Oscara „Helikopter w ogniu” (reż. Ridley Scott), „8 dni” (reż. Eric Styles), „Ella zaklęta” (reż. Tommy O'Haver), „Słownik snów” (reż. Guy Jenkin), „Król Artur” (reż. Antoine Fuqua), „Strzelając do psów” (reż. Michael Caton-Jones), „Wieczór” (reż. Lajos Koltai), „Rozważni i romantyczni – Klub miłośników Jane Austen” (reż. Robin Swicord), „Wyznania zakupoholiczki” (reż. P.J. Hogan), „Trener” (reż. Will Frears), „Uwikłani” (reż. Tom Kalin) oraz „Krew jak czekolada” (reż. Katja von Garnier). Za swoją kreację w komediodramacie „Adam” (reż. Max Mayer) otrzymał nominację do nagrody Satelity, a za rolę w thrillerze „Martha Marcy May Marlene” (reż. Sean Durkin) był nominowany do nagrody Gotham. Nominację do nagrody Emmy przyniosła mu drugoplanowa rola w miniserialu „Elżbieta I”.

MEGAN HILTY (Porcelanowa Księżniczka)

Magan Hilty urodziła się w 1981 roku w Bellevue. Uczyła się w Sammamish High School w swoim rodzinnym mieście, a następnie w Washington Academy of Performing Arts Conservatory High School w Redmond w Waszyngtonie. W 2004 roku ukończyła Carnegie Mellon School of Drama i została członkinią ekipy Actors' Equity. Wkrótce po skończeniu studiów przeprowadziła się do Nowego Jorku, gdzie pracowała przy broadwayowskim musicalu „Wicked”. Początkowo była dublerką odtwórczyni roli Galindy, by po jakimś czasie stać się główną odtwórczynią tej roli. Zagrała w spektaklach „9 to 5: The Musical” i „Vanities”. Występowała też w kilku serialach i filmach, ale prawdziwą sławę przyniosła jej dopiero rola Ivy Lynn w popularnym serialu muzycznym telewizji NBC „Smash”. W serialu zaśpiewała wiele znanych piosenek, w tym nominowany do nagrody Grammy utwór „Let Me Be Your Star”.

PATRICK STEWART (Drewniak)

Patrick Stewart urodził się w 1940 roku w Mirfield, Yorkshire w Wielkiej Brytanii. Karierę aktorską rozpoczął już w wieku dwunastu lat, grywając w szkolnych i amatorskich przedstawieniach. Gdy miał piętnaście lat porzucił szkołę i został reporterem w lokalnej gazecie, ale zrezygnował z posady, gdy wydawca zarzucił mu, że więcej czasu spędzał w teatrze niż w pracy. Następnie przez wiele lat pracował jako sprzedawca mebli, by za zaoszczędzone pieniądze móc studiować aktorstwo. W 1957 roku rozpoczął studia w Bristol Old Vic Theatre School, a w 1959 roku zadebiutował na scenie w teatrze Lincoln. W 1966 roku dołączył do trupy Royal Shakespeare Company i związał się z nią na dwadzieścia siedem lat. W 1971 roku wystąpiła po raz pierwszy na Brodwayu w sztuce „Sen nocy letniej” Szekspira.

W połowie lat 80. przeniósł się do Los Angeles, by zagrać w serialu „Star Trek: Następne pokolenie”. Rolę kapitana Picarda, która przyniosła mu rozgłos i sławę, grał w serialu przez siedem lat, od roku 1987 do 1994. Po zakończeniu serialu, wcielił się w tę postać ponownie w filmowych wersjach Star Trek – „Star Trek VII: Pokolenia” (reż. David Carson), „Star Trek VIII: Pierwszy kontakt” (reż. Jonathan Frakes), „Star Trek IX: Rebelia” (reż. Jonathan Frakes) oraz „Star Trek X: Nemesis“ (reż. Stuart Baird).

Patrick Stewart wystąpił w wielu filmach, które zapisały się w historii kina i zapewniły mu status jednej z największych gwiazd Hollywood. Jego dorobek filmowy obejmuje, między innymi, takie produkcje jak: „Opowieść wigilijna” (reż. David Hugh Jones), „Teoria spisku” (reż. Richard Donner), „Król Teksasu” (reż. Uli Edel), „Lew w zimie” (reż. Andriej Konczałowski), „Tajemnicza wyspa” (reż. Russell Mulcahy), „Hamlet” (reż. Gregory Doran), „Wolverine” (reż. James Mangold) oraz wszystkich częściach „X-Mena”.

W 2010 roku został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego za swoje zasługi dla dramatu.

OLIVER PLATT (Sowa Mądralek)

Olivier Platt jest synem dyplomaty; dzieciństwo spędził w Waszyngtonie, Azji i środkowym wschodzie. W 1983 roku ukończył studia na wydziale dramatycznym na Uniwersytecie Tufts w Bostonie. Zadebiutował na dużym ekranie w filmie Mike'a Nicholsa „Pracująca dziewczyna". Wybitny talent komediowy przyniósł mu uznanie i role w niezliczonych produkcjach filmowych i telewizyjnych. Za swoje dokonania artystyczne był nominowany do Złotego Globu i nagrody Gotham, a także dwukrotnie do nagrody Amerykańskiej Gildii Aktorów Filmowych i czterokrotnie do nagrody Emmy.

Spośród jego licznych produkcji filmowych warto wymienić następujące tytuły: „Trzej muszkieterowie” (reż. Stephen Herek), „Charlie Cykor” (reż. Eric Blakeney), „Zimne dranie” (reż. Harold Ramis), „Casanova” (reż. Lasse Hallström), „Frost/Nixon” (reż. Ron Howard), „2012” (reż. Roland Emmerich), „Daj, proszę” (reż. Nicole Holofcener), „Linia życia” (reż. Joel Schumacher), „Troje do tanga” (reż. Damon Santostefano), „Dr Dolittle” (reż. Betty Thomas), „Kinsey” (reż. Bill Condon), „Czas zabijania” (reż. Joel Schumacher), „Miłość i inne używki” (reż. Edward Zwick), „Człowiek przyszłości” (reż. Chris Columbus), „Niebezpieczna piękność” (reż. Marshall Herskovitz) oraz „Oszuści” (reż. Stanley Tucci).

DAN AYKROYD (Strach na wróble)

Dan Aykroyd studiował psychologię, nauki polityczne i socjologię kryminalną na Carleton University w Ottawie. Na studiach dołączył do uniwersyteckiej grupy teatralnej Sock'n'Buskin, z którą występował przez cały okres edukacji. Po zakończeniu nauki przyłączył się do bardzo popularnej trupy Second City Comedy, w której nie tylko występował, ale też pisał skecze i reżyserował niektóre przedstawienia. W tym czasie poznał amerykańskiego komika Johna Belushi, który zaproponował Aykroydowi udział w programie Saturday Night Live stacji NBC. Już pierwszy odcinek ich programu stał się przebojem, a z jego autorów uczynił gwiazdy. W 1980 roku Aykroyd i Belushi zagrali w filmie, który przyniósł im największą sławę, „Blues Brothers” (reż. John Landis). Dwa lata po premierze filmu John Belushi, który od dawna zmagał się z uzależnieniem od narkotyków, zmarł. Po śmierci przyjaciela Aykroyd opuścił grupę tworzącą Saturday Night Live i zajął się pracą przy produkcjach kinowych. Ma na swoim koncie takie filmowe przeboje jak: „Nieoczekiwana zmiana miejsc” (reż. John Landis), „Pogromcy duchów” (reż. Ivan Reitman), „Szpiedzy tacy jak my”(reż. John Landis), „Dziennik sierżanta Fridaya” (reż. Tom Mankiewicz), „Moja macocha jest kosmitką” (reż. Richard Benjamin), „Zwariowani detektywi” (reż. Bob Clark), „Moja dziewczyna” (reż. Howard Zieff), „Stożkogłowi” (reż. Steve Barron), „Sierżant Bilko” (reż. Jonathan Lynn), „Świat zabawy” (reż. Terence Davies), „Pearl Harbor” (reż. Michael Bay), „Klątwa skorpiona” (reż. Woody Allen), „Cudowne lata bohemy” (reż. Stephen Fry), „Święta Last Minute” (reż. Joe Roth), „50 pierwszych randek” (reż. Peter Segal), „Państwo młodzi: Chuck i Larry” (reż. Dennis Dugan), „Anatomia sławy” (reż. Denys Arcand) oraz „Ewolucja” (reż. Ivan Reitman).

W 1989 roku Aykroyd zagrał w filmie „Wożąc panią Daisy” (reż. Bruce Beresford), za co otrzymał nominację do Oscara. W 1997 roku aktor powrócił do telewizji realizując serial komediowy „Dusza człowiek”.

W 1994 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Carleton University.

JAMES BELUSHI (Tchórzliwy Lew)

James Belushi urodził się w 1954 roku w Chicago, wychowywał się w Wheaton w stanie Illinois. Jego starszym bratem był aktor John Belushi. Nauczyciel z liceum, będąc pod wrażeniem jego talentu, namówił go do udziału w szkolnym przedstawieniu, po którym James dołączył do szkolnego kółka teatralnego. Pytany przez dziennikarzy o początki swoich artystycznych zainteresowań żartuje, że prawdziwym powodem były dziewczyny: „W kółku teatralnym było dwadzieścia dziewczyn i sześciu chłopaków! W chórze szkolnym – ta sama sytuacja.” Studiował w College of DuPage, a następnie na Southern Illinois University. W 1977 roku dołączył do grupy Chicago's Second City, z którą współpracowała przez trzy lata. W 1979 roku zauważył go reżyser Garry Marshall i zaproponował mu rolę w serialu „Who's Watching the Kids” wytwórni Paramount, a następnie kolejną, w serialu „Working Stiffs”, w którym Belushi grał u boku Michaela Keatona. W 1983 roku zaczął występować w programie rozrywkowym Saturday Night Live. Rozstał się z nim po dwóch latach. Popularność przyszła pod koniec lat 80. dzięki roli w filmie „Ta ostatnia noc” (reż. Edward Zwick). Kolejne filmy z jego udziałem to, miedzy innymi: „K-9” (reż. Rod Daniel), „Niesforna Zuzia” (reż. John Hughes), „Czerwona gorączka” (reż. Walter Hill), „Homer i Eddie” (reż. Andriej Konczałowski), „Świąteczna gorączka” (reż. Brian Levant), „Brudny glina” (reż. Jim Kouf), „Ludzie mafii” (reż. Louis Morneau), „Niejaki Joe” (reż. John Pasquin), „Jedno wyjście” (reż. Allan A. Goldstein), „Szczęśliwy numerek” (reż. Chris Iovenko), „Ultrapies” (reż. Frederik Du Chau) oraz „Sylwester w Nowym Jorku” (reż. Garry Marshall)

Obecnie aktor mieszka w Los Angeles z żoną, Jennifer Sloan oraz dziećmi.

KELSEY GRAMMER (Blaszany Drwal)

Allen Kelsey Grammer urodził się w 1955 roku w miejscowości Saint Thomas na Wyspach Dziewiczych, wychowywał się w New Jersey, a potem na Florydzie. Był ośmiokrotnie nominowany do Złotego Globu i czternastokrotnie do nagrody Emmy. Sławę przyniosła mu rola doktora Frasiera Crane'a w amerykańskim sitcomie „Frasier”.

Grammer jest pierwszym aktorem w historii telewizji, który otrzymał trzykrotnie nagrodę Emmy za tę samą rolę w trzech różnych serialach. Dwie nominacje za rolę doktora Frasiera Crane’a w serialu „Zdrówko", jedną za gościnne występy w serialu „Skrzydła” oraz dziewięć nominacji dla Najlepszego Aktora za kreację w serialu „Frasier”.

W ciągu kilku lat, Dr Frasier Crane stał się jedną z najbardziej lubianych i równocześnie najdłużej utrzymujących się na ekranach postaci w historii amerykańskiej telewizji. Oprócz nagród Emmy, Grammer zdobył również dwa Złote Globy, dwie American Comedy Awards oraz People`s Choice Award.

Zafascynowany dziełami Williama Szekspira, Grammer spędził dwa lata w prestiżowej szkole aktorskiej Juilliard School. Potem grywał gościnnie w regionalnych teatrach, ostatecznie dostając się na Broadway rolami w „Makbecie” i „Otellu”. Do serialu „Zdrówko” dołączył w 1984 roku.

W jego dorobku filmowym można znaleźć takie tytuły, jak: „Twarz mordercy” (reż. Mimi Leder), „Wojny w Pentagonie” (reż. Richard Benjamin), „Kroniki sportowe” (reż. Richard Benjamin), „Pan Święty Mikołaj” (reż. Craig Zisk), „Opowieść wigilijna” (reż. Arthur Allan Seidelman), „X-Men: Ostatni bastion” (reż. Brett Ratner), „Fame” (reż. Kevin Tancharoen), „Jak ona to robi?” (reż. Douglas McGrath), „Niezniszczalni 3” (reż. Patrick Hughes) oraz „Transformers: Wiek zagłady” (reż. Michael Bay).

Jego charakterystyczny głos można było usłyszeć w kilku filmach dla dzieci: „Toy Story 2" (reż. Ash Brannon, Lee Unkrich, John Lasseter), „Anastazja” (reż. Don Bluth, Gary Goldman ) oraz „Folwark zwierzęcy” (reż. John Stephenson).

Jesienią 1995 roku została opublikowana jego autobiografia zatytułowana „So far”.

BERNADETTE PETERS (Glinda)

Bernadette Peters jest amerykańską aktorką, wokalistką i autorką książek dla dzieci. Jej kariera artystyczna trwa już pięćdziesiąt lat. Zaczynała od występów w teatrach muzycznych, niedużych ról telewizyjnych i filmowych oraz solowych koncertów. Dziś jest jedną z najbardziej cenionych artystek na Broadwayu, która ma na koncie trzy statuetki Tony oraz siedem nominacji do tej nagrody, dziewięć nominacji oraz trzy nagrody Drama Desk. Peters wystąpiła w wielu broadwayowskich spektaklach muzycznych – między innymi w Mack and Mabel”, Sunday in the Park with George”, Song and Dance”, Into the Woods”, Annie Get Your Gun” i Gypsy”. Cztery albumy z muzyką z musicali, w których wystąpiła zostały nagrodzone Grammy.

W filmach zaczęła występować jako nastolatka, w latach 70. W jej dorobku znalazły się takie filmy jak: „Nieme kino” (reż. Mel Brooks), „Grosz z nieba” (reż. Herbert Ross), „Szajbus” (reż. Carl Reiner), „Annie” (reż. John Huston), „Kopciuszek” (reż. Robert Iscove), „Odyseja” (reż. Andriej Konczałowski ) oraz „Zaklęty książę” (reż. Allan Arkush). Wystąpiła także w kilku serialach telewizyjnych, jak na przykład „Frasier”, „Chirurdzy”, „Brzydula Betty”, „All’s Fair”, „Kroniki marsjańskie”, czy „Orły z Bostonu”. Jest laureatką Złotego Globu, który otrzymała za rolę w musicalu „Grosz z nieba”. Ponadto była dwukrotnie nominowana do Złotego Globu, a także trzykrotnie do nagrody Emmy. Jej kariera muzyczna zaowocowała sześcioma solowymi albumami i kilkoma singlami. Często koncertuje.

Materiały: Kino Świat



Wpisz swoją opinię:

Przepisz tekst z obrazka: Obraz CAPTCHA
Podpis:
Opinie:
Ten artykuł nie posiada jeszcze żadnych opinii.