Niezwykła kolekcja literacka ukazująca spuściznę po Tadeuszu Nowaku

2015-01-31 12:14

MBP w Tarnowie może poszczycić się cennymi kolekcjami pochodzącymi od osób, które w znaczący sposób wpisały się w kulturalny pejzaż zarówno regionu, jak i kraju. Obok kolekcji starych druków są to: emigracyjny księgozbiór Lidii i Adama Ciołkoszów, kolekcja „Tarnovia” ze zbiorów bibliofila, miłośnika historii i architektury Tarnowa Witolda Gryla, jeden z największych w Polsce wielojęzycznych zbiorów „Kalevali” przekazany bibliotece przed laty przez wybitnego kolekcjonera Norberta Lippóczego, czy kolekcja harcerska ze zbiorów publicystki i działaczki harcerskiej Marii Żychowskiej.

Pod koniec ubiegłego roku MBP wzbogaciła się o unikatową w skali kraju spuściznę po urodzonym w podtarnowskich Sikorzycach wybitnym poecie i prozaiku Tadeuszu Nowaku. To właśnie w Tarnowie, w murach I Liceum Ogólnokształcącego, rozpoczęła się właściwa edukacja humanistyczna poety, a cała jego twórczość – zarówno poezja, jak i proza – związana jest z pejzażem Ziemi Tarnowskiej, jej bogatą tradycją kulturalną i wspaniałym folklorem, który w twórczości Nowaka osiągnął uniwersalny wymiar.

Księgozbiór Tadeusza Nowaka przekazany został MBP w Tarnowie przez prof. Stanisława Balbusa zgodnie z ostatnią wolą wdowy po poecie, Zofii Iwańskiej-Nowak. Liczący ok 1500 woluminów zbiór zawiera dorobek literacki Tadeusza Nowaka, w tym również przekłady na języki obce, opracowania życia i twórczości Nowaka, pamiątki literackie, takie jak dyplomy, nagrody, odznaczenia i rękopisy.

Kolekcja wkrótce zostanie opracowana i skatalogowana. Planowana jest też adaptacja pomieszczeń mieszczącego się w głównej siedzibie Biblioteki przy ul. Krakowskiej 4, w którym ta, jak również pozostałe kolekcje, znajdą odpowiednie warunki przechowywania, ekspozycji i udostępniania ich czytelnikom.

Tadeusz Nowak (ur. 11 listopada 1930 w Sikorzycach, gm. Wietrzychowice, zm. 10 sierpnia 1991 w Skierniewicach) – polski poeta i prozaik, tłumacz m.in. literatury rosyjskiej i węgierskiej. Tadeusz Nowak urodził się na ziemi tarnowskiej, w widłach Wisły i Dunajca, we wsi, która w tamtych czasach należała do powiatu dąbrowskiego (15 km na zachód od Dąbrowy Tarnowskiej), a obecnie do powiatu tarnowskiego. Ukończył I Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie. Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim (1948–1954). W 1948 opublikował pierwszy wiersz w tygodniku „Wici”. W 1953 wydał pierwszy tomik poezji „Uczę się mówić”, a w 1956 tomik „Prorocy już odchodzą”. Członek ZLP od 1956. Oprócz działalności poetyckiej artysta zajmował się także prozą, czego przykładem są zbiory opowiadań „W puchu Alleluja” czy powieści „Takie większe wesele”, „A jak królem, a jak katem będziesz”, „Diabły”, „Dwunastu”, „Prorok”, „Wniebogłosy”. W sierpniu 1991, po długotrwałej chorobie, zmarł na zawał serca w szpitalu w Skierniewicach. W 1999 profesor Stanisław Balbus wydał jego dwie niedokończone powieści: „Jak w rozbitym lustrze” oraz „Jeszcze ich słyszę, widzę jeszcze”. Powieści Tadeusza Nowaka utrzymane są w baśniowo-balladowej konwencji, sięgają do pokładów literatury ludowej, kreując świat pełen prastarych archetypów i motywów biblijnych. Są zaliczane do tzw. nurtu wiejskiego. /za: Wikipedia.org/



Wpisz swoją opinię:

Przepisz tekst z obrazka: Obraz CAPTCHA
Podpis:
Opinie:
Ten artykuł nie posiada jeszcze żadnych opinii.